الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه 
تنگه هرمز در تاریخ ۲۲ سپتامبر، تنها با عبور دو کشتی تجاری مواجه شد. این تنگه استراتژیک، که به عنوان یک نقطه باریک شناخته میشود و معمولاً یک پنجم از عرضه روزانه نفت جهان و همچنین یک پنجم از گاز طبیعی مایع تجاریشده در دنیا را تحت پوشش قرار میدهد، تحت نظارت کشتیهای جنگی چند میلیارد دلاری آمریکا قرار دارد. با این حال، این کشتیها قادر به متقاعد کردن بیمهگران تجاری برای ریسک کردن حتی بر روی چندین نفتکش نبودند.
چالشهای جدید در قدرت نظامی آمریکا
واشنگتن هنوز هم قادر است تقریباً هر چیزی را که هدف قرار میدهد، در خاورمیانه منهدم کند، اما اینکه آیا این تخریب میتواند نتیجهای سیاسی را که مطلوبش است به ارمغان آورد، سوالی متفاوت است. هفت ماه از جنگ علیه ایران که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، میگذرد و واشنگتن سه استراتژی مختلف اجبار را تجربه کرده است: بمباران هوایی وسیع، خفه کردن اقتصادی از طریق محاصره دریایی و تشدید مستقیم تنشها. هیچ یک از این استراتژیها نتوانستهاند عبور عادی از تنگه هرمز را بازگردانند.
بیشتر بخوانید: تداوم تنشها بین دولت لبنان و حزب الله در بیروت
درسهای ویتنام و اثرات آن بر سیاست خارجی آمریکا
در ویتنام، واشنگتن آموخت که آتشبار شدید نمیتواند یک توافق سیاسی را بر یک رقیب که حاضر به تحمل است، تحمیل کند. شانزده سال بعد در خلیج فارس، تاسیسات سیاسی آمریکا متقاعد شد که این درس را برای همیشه دفن کرده است. امروز، در آبهای آرام هرمز، واشنگتن دوباره در حال یادگیری این درس است.
توافقنامههای صلح پاریس در ژانویه ۱۹۷۳ امضا شد که نشاندهنده خروج نیروهای نظامی آمریکا بود. دو سال بعد، در ۳۰ آوریل ۱۹۷۵، تانکهای ویتنام شمالی از دروازههای کاخ ریاستجمهوری در سایگون عبور کردند، در حالی که هلیکوپترهای آمریکایی از روی بامها پرسنل را تخلیه میکردند. تاریخ رسمی وزارت امور خارجه آمریکا آن روز را به عنوان پایان مؤثر جنگ ثبت کرده است. تصاویر این روز به دلیل اینکه شکست به اندازه نظامی روانی بود، در خاطرها ماندگار شد.
ویتنام محدودیتهای قدرت آتش را نشان داد: ایالات متحده از نظر فناوری بسیار برتر بود و خسارات زیادی وارد کرد، اما همچنان ناتوان از ایجاد یک نظم سیاسی پایدار در ویتنام ماند. هانوی درک کرد آنچه واشنگتن سالها طول کشید تا بفهمد: یک رقیب ضعیف به پیروزی قاطع در میدان نبرد نیاز ندارد، تنها باید به اندازه کافی زنده بماند تا اراده سیاسی آمریکا را خسته کند.
جنگ ویتنام سیاستها را در واشنگتن نیز تحت تأثیر قرار داد. در سال ۱۹۷۳، کنگره با لغو وتوی رئیسجمهور ریچارد نیکسون، قانون اختیارات جنگی را تصویب کرد تا به طور مستقیم تلاش کند تا جنگافزاری اجرایی را محدود کند. دکترین نیکسون که در سال ۱۹۶۹ اعلام شده بود، از متحدان منطقهای خواسته بود که مسئولیت اولیه دفاع از خود را بر عهده بگیرند.
بیشتر بخوانید: جان مرشایمر: ترامپ عربستان سعودی را در برابر حوثیها تنها گذاشت · عراق صادرات بنزین را از بندر بانیاس سوریه آغاز کرد
