آیا دوران طلایی شبکه‌های اجتماعی به سر آمده؟ آزمون ۲۴ ساعته بدون الگوریتم

روز سه‌شنبه، دولت استرالیا از اصلاحات "جهان‌پیشگامانه" خود خبر داد که به کاربران شبکه‌های اجتماعی این امکان را می‌دهد تا از الگوریتم‌ها خارج شوند. این طرح تحت عنوان «فید من، روش من» معرفی شده و به‌نظر می‌رسد که می‌خواهد کاربران را به تجربه‌ای شبیه به سال ۲۰۱۲ بازگرداند، زمانی که اینترنت به‌طور عمده به تبلیغات و الگوریتم‌های پیچیده وابسته نبود.

بازگشت به گذشته، یک روز بدون الگوریتم

با یک اعتراف باید بگویم که عاشق الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی‌ام هستم. این الگوریتم‌ها به‌طرزی بی‌نظیر ذهن کنجکاو و دیوانه‌ام را درک می‌کنند و دقیقاً می‌دانند که کدام ویدیوها مرا سرگرم کرده و کدام میم‌ها می‌توانند حواسم را از فروپاشی آرام بشریت پرت کنند. اما با این اصلاحات جدید، به‌جای اینکه به این دنیای شخصی شده ادامه دهم، تصمیم گرفتم برای ۲۴ ساعت الگوریتم را خاموش کنم و ببینم واقعاً شبکه‌های اجتماعی چه شکلی داشتند.

تجربه‌ای غیرمنتظره

همان روز، به‌طور تصادفی با ویدیویی از یک زن در اینستاگرام مواجه شدم که به‌طور غیرعمدی سطل‌هایی پر از مارماهی را در یک قطار چینی می‌ریخت. مارماهی‌ها به‌سرعت در میان مسافران سرک کشیدند و به‌نظر می‌رسید که کسی چندان غافلگیر نشده است. این صحنه خنده‌دار و غیرمنتظره باعث شد تا کمی به یاد روزهای قدیمی‌تر بیفتم، زمانی که شبکه‌های اجتماعی تنها به‌دنبال جذب توجه کاربران نبودند و بیشتر به اشتراک‌گذاری لحظات واقعی و غیرقابل پیش‌بینی می‌پرداختند.

با وجود این، آیا می‌توان به این دوران بازگشت؟ آیا واقعاً می‌توانیم از الگوریتم‌ها فاصله بگیریم و به یک تجربهٔ اجتماعی خالص برگردیم؟

به‌نظر می‌رسد که دولت استرالیا با این اصلاحات قصد دارد به کاربران این حق را بدهد که کنترل بیشتری بر تجربهٔ آنلاین خود داشته باشند. حال باید دید آیا این اقدام واقعاً می‌تواند به تغییراتی بنیادی در نحوهٔ تعامل ما با دنیای دیجیتال منجر شود یا خیر.