الجزایر به درخواست مقامات نیجر و با دستور رئیسجمهور عبدالمدjid تبون، در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۲۳ اعلام کرد که چهار فروند جنگنده Su-۳۰، یک هواپیمای سوخترسان و یک هواپیمای ترابری نظامی به نیجر اعزام کرده است. این اقدام به منظور کمک به همسایهٔ افریقاییاش در برابر تلاشهای بیثباتکننده صورت گرفت.
اقدام در پی بروز ناآرامیها
این عملیات پشتیبانی یک روز پس از تلاش ناموفق برای کودتا در نیجر، کشوری که از ژوئیه ۲۰۲۳ تحت رهبری ژنرال عبدالرحمان تیانی قرار دارد، انجام شد. نیجر که ۹۵۰ کیلومتر مرز مشترک با الجزایر دارد، در حال تجربهٔ افزایش تنشهاست. در تاریخ ۲۸ و ۲۹ اوت، یک شورش به چندین نقطهٔ استراتژیک در پایتخت، نیامی، از جمله کاخ ریاستجمهوری، فرودگاه بینالمللی دیوری-هامانی و پایگاه نظامی ۱۰۱ هدف قرار داد.
بیشتر بخوانید: فرمانده ارتش پاکستان از ایران خواست تا حملات حوثیها به عربستان را مهار کند
پاسخ به چالشهای امنیتی
بر اساس گزارش یک محقق ارشد در یک سازمان غیرانتفاعی، نارضایتیهای شورشیان عمدتاً نظامی و سازمانی بوده است. این محقق که تمایل به ناشناس ماندن داشت، گفت: «این سربازان شاهد تلفات سنگین در واحدهای خود بودند، در حالی که گارد ریاستجمهوری، نیروی خود تیانی، به طور متمرکز در اطراف پایتخت مستقر شده و از تجهیزات بهتری برخوردار است.»
این ناآرامیها در نیجر، بهویژه پس از کشته شدن ۱۸ سرباز در نزدیکی دوسو در هفتهٔ قبل از شورش، بر تنشها افزوده است. همچنین، در دسامبر ۲۰۱۹، ۷۱ سرباز نیجری در حمله به پایگاه نظامی ایناتس کشته شدند و ۸۹ نفر دیگر در یک حمله به پست نظامی چینگودرا، یک ماه بعد جان خود را از دست دادند. هر دو حمله توسط داعش در صحرا بزرگ اعلام شد.
الجزایر با این واقعیت روبروست که وضعیت امنیتی رو به وخامت است و این امر سوالی راهبردی را ایجاد میکند: چه مدت میتوان از حاشیهنشینی در برابر گسترش هرج و مرج در مرزهایش فاصله گرفت؟
تحلیلگران بر این باورند که اعزام علنی نیروهای نظامی الجزایر به نیجر نشاندهندهٔ تغییر در دکترین غیرمداخلهٔ این کشور است، دکتری که از زمان استقلال از فرانسه در سال ۱۹۶۲ حفظ شده است. ریکاردو فابینی، مدیر پروژه شمال آفریقا در گروه بحران بینالمللی، گفت: «برای الجزایر دیگر امکانپذیر نیست که تنها با حفاظت از مرزهایش، امنیت و منافع ملی خود را دفاع کند. این کشور باید عمق راهبردی خود را نیز حفظ کند.»
این اقدام همچنین به الجزایر امکان میدهد تا نفوذ خود را در مقابل قدرتهای خارجی که به دنبال تقویت نفوذ خود در منطقه هستند، به اثبات برساند.
منطقهٔ صحرا به عنوان یک منطقهٔ جذاب برای چندین کشور تبدیل شده است. مراکش از زمان کودتای نظامی در نیجر در سال ۲۰۲۳، همکاری خود را با نیجر تقویت کرده است؛ ترکیه به ارتش نیجری پهپادهای نظامی ارائه میدهد؛ و بیش از ۳۰۰ سرباز ایتالیایی در پایگاه ۱۰۱ مستقر هستند. الجزایر به این فعالیتهای خارجی با تردید نگاه میکند، بهویژه فعالیتهای امارات متحده عربی که به اعتقاد الجزایر بهطور غیرمستقیم گروههای مسلح و جداییطلب را در صحرا تأمین مالی میکند.
در پی ماهها تنش سیاسی، الجزایر بهطور رسمی در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳ روابط دیپلماتیک خود را با ابوظبی قطع کرد. با این حال، مرزهای نفوذپذیر الجزایر و نیجر اجازه میدهد که روابط میان جمعیتهای محلی حفظ شود، اما این موضوع همچنین چالشهای امنیتی بزرگی برای الجزایر به همراه دارد.
بیشتر بخوانید: تحرکات رژیم صهیونیستی در کرانه باختری در آغاز سال تحصیلی · لبنان ۱۴ نفر شامل یک عضو حزبالله و افسر سابق اطلاعات سوریه را متهم کرد
الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه



