عفرین، سوریه – دیلشاد حمدو زمانی که وارد خانهای شد که پدرش ۳۰ سال پیش ساخته بود، جایی برای نشستن پیدا نکرد. دیوارهای سنگی سالم بودند، اما اتاقها کاملاً خالی بودند. با این حال، او در این فضای خالی حس بزرگی از آرامش داشت که به خانهاش بازگشته بود.
تجربه بازگشت به وطن
حمدو در اوایل سال ۲۰۱۸ و در جریان حمله نظامی ترکیه به نام "عملیات شاخه زیتون" از عفرین فرار کرده بود. در این هرج و مرج، دهها هزار کرد سوری آواره شدند و املاک خالی در عفرین به سرعت توسط سوریهای دیگر، عمدتاً عربهایی که از بمبارانهای شدید مناطق مخالف در حمص و دمشق فرار کرده بودند، اشغال شدند.
بیشتر بخوانید: محمود عباس صدای فلسطین را در مجمع عمومی سازمان ملل به گوش جهانیان رساند
خانواده حمدو به اجبار به سمت شرق حرکت کردند – از حلب به رقه سوریه و در نهایت به یک کمپ آوارگان در قامیشلی.
مذاکره برای بازگشت
با اعلام سقوط رژیم بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴، دولت انتقالی جدید سوریه اعلام کرد که تسهیل بازگشت امن افرادی که در سال ۲۰۱۸ از عفرین فرار کردهاند، را در دستور کار دارد. نیروهای امنیت داخلی به بازگشت صدها خانواده کرد سوری از حسکه به عفرین در ماههای آوریل و مه کمک کردند.
پدر حمدو برای بررسی وضعیت ملکشان به عفرین رفت و متوجه شد که یک خانواده آواره از حمص در داخل آن زندگی میکند. اما به جای درگیری، این ملاقات به مذاکرهای آرام تبدیل شد.
حمدو گفت: "آنها از ما خواستند که چند ماهی در خانه بمانند. پس از چند ماه، ما ۳۰۰ دلار پرداخت کردیم تا آنها خانه را ترک کنند و هزینه سفرشان را به حمص بدهیم و در نهایت موفق شدیم به خانهمان برگردیم."
او افزود: "پس از آزادی سوریه، ما خواستار بازگشت به سرزمینمان بودیم. ما هیچ تفاوتی بین عرب و کرد نمیبینیم و همه ما یک مردم هستیم. و تنها چیزی که میخواهیم، صلح و امنیت است."
دولت انتقالی دمشق به شدت بر بازگشت خانوادههایی مانند حمدوها تأکید دارد. خیرالله داوود، مدیر منطقه عفرین، گفت که اولویت دولت "کاملاً متوقف کردن خونریزی سوریه" است.
از زمانی که بازگشت ۴۰۰ خانواده به عنوان آزمایش آغاز شد، این تعداد به حدود ۱۲,۰۰۰ خانواده که از طریق کاروانهای سازماندهی شده دولتی به عفرین بازگشتند، افزایش یافته است.
داوود به اجرای مصوبه ۱۳ اشاره کرد که حقوق فرهنگی و سیاسی جامعه کردی سوریه را به رسمیت میشناسد و این را نشانهای از یک دوره جدید بین عربها و کردها در سوریه دانست.
با این حال، مصوبات دولتی تسلی خاطر چندانی به کسانی که به خانههای ویرانشده خود بازمیگردند، نمیدهد.
زینا سیدو یکی از مسافران کاروانهای دولتی به عفرین بود. او گفت: "وقتی به ما گفتند که بار و بندیلتان را ببندید و به خانههایتان برمیگردید، احساس فوقالعادهای داشتم." اما این احساس شادی به محض رسیدن به ملکش از بین رفت. خانه چهار اتاقهاش کاملاً تخریب و غارت شده بود.
زینا با تأسف گفت: "خانهمان تبدیل به خانهای برای گوسفند شده بود. این خانه برای انسان بود و نباید به خانهای برای حیوانات تبدیل میشد. آیا آنها در نظر نگرفتند که صاحبخانهها به خانههایشان بازمیگردند؟"
زینا با پولی برای بازسازی مواجه نیست و اکنون در یک کمپ نزدیک به محل زندگیاش زندگی میکند. او گفت: "هر بار که موفق میشویم چیزی بسازیم، مجبور به آوارگی میشویم و این چرخه تکرار میشود." با این حال، او از ترک این منطقه دوباره امتناع میکند و امیدوار است که خانوادهاش را در خانه و سرزمینشان برقرار کند.
بیشتر بخوانید: منطقه فاجعه در بانکوک پس از بارانهای سنگین اعلام شد · انفجارها در انبار مهمات حلب چهار نفر را زخمی کرد
الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه



