درخواست محمد بن سلمان از ترامپ برای حمله به مواضع حوثی‌ها

محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در دو تماس تلفنی فوری با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، خواستار حمله هوایی به مواضع انصارالله یمن شده است. این درخواست‌ها در پی پیشروی نیروهای حوثی به سمت شهر ساحلی مخا و نزدیکی به تنگه راهبردی باب‌المندب مطرح شد. ترامپ هر دو درخواست را رد کرده و اعلام کرده است که واشنگتن در حال حاضر برنامه‌ای برای مداخله نظامی مستقیم ندارد و تنها اطلاعات و داده‌های هدف‌گیری را در اختیار سعودی‌ها قرار می‌دهد.

حضور نیروهای آمریکایی در عربستان

در حال حاضر حدود ۲۰۰ نیروی آمریکایی در عربستان سعودی حضور دارند که نقش مشاوره‌ای و غیررزمی را ایفا می‌کنند. این رویداد در حالی رخ می‌دهد که درگیری‌های یمن شدت یافته و انصارالله کنترل بیشتری بر مسیرهای حیاتی تجارت و صادرات نفت پیدا کرده است. در این شرایط، عربستان به شدت نیازمند حمایت‌های نظامی و امنیتی از سوی آمریکا است، اما پاسخ منفی واشنگتن نشان‌دهنده ناپایداری پیمان‌های امنیتی بین دو کشور است.

بیشتر بخوانید: انفجارهای متعدد در جزیره قشم ایران

درس‌هایی از تجربیات ایران

این وضعیت بار دیگر نشان می‌دهد که پیمان‌ها و همکاری‌های امنیتی با آمریکا نمی‌توانند تضمین کننده ثبات و امنیت باشند. تجربه ایران در مواجهه با تهدیدات خارجی، به‌ویژه در جنگ‌های اخیر، نشان می‌دهد که قدرت دفاعی بومی و اتکا به توانمندی‌های داخلی می‌تواند به عنوان راهکاری مؤثر عمل کند. جنگ دوازده‌روزه خرداد ۱۴۰۴ و جنگ چهل‌روزه در اسفند ماه سال گذشته و فروردین سال جاری، نمونه‌هایی از این قدرت بازدارنده بومی هستند که اجازه داد کشور در برابر تهاجمات ایستادگی کند.

در واقع، اگر توان دفاعی ایران وابسته به پیمان‌ها و حمایت‌های خارجی بود، در شرایط بحرانی، هیچ‌کدام از این کشورها به کمک نمی‌آمدند. قدرت بازدارنده و دفاعی بومی ایران شامل سامانه‌های پدافند هوایی، موشک‌های بالستیک و کروز و پهپادها، توانسته است امنیت کشور را حفظ کند.

ضرورت قدرت بومی و استقلال امنیتی

تجربه‌های ایران یادآور این واقعیت است که امنیت پایدار تنها زمانی می‌تواند تضمین شود که از درون ملت و با تأکید بر توانمندی‌های بومی شکل بگیرد. تفاهم‌نامه‌ها و پیمان‌های همکاری بین‌المللی نمی‌توانند جایگزین اراده ملی و قدرت دفاعی مستقل شوند. آمریکا به‌عنوان یک قدرت جهانی، پیمان‌های خود را بر اساس منافع لحظه‌ای تنظیم می‌کند و به همین دلیل کشورهایی که امنیت خود را به این پیمان‌ها گره می‌زنند، در شرایط بحرانی با خلأ حمایتی مواجه می‌شوند.

در نهایت، الگوی ایران نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری بر توان دفاعی بومی و اتکا به نیروی انسانی و اراده ملی، تنها راه ایجاد بازدارندگی واقعی است. امنیت وارداتی نیست و تنها با قدرت درونی و استقلال می‌توان به آن دست یافت.

بیشتر بخوانید: ارتش اسرائیل از حمله به یمن پرهیز کرد · همکاری اطلاعاتی اسرائیل و عربستان برای مقابله با حوثی‌ها