الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه 
عبدالرحمن الجندی، جوانی که به تازگی ۱۷ ساله شده بود، پس از شش سال حبس در زندانهای سیاسی مصر، از تجربه خود در دوران زندانی بودن و چالشهای زندگی پس از آزادی روایت میکند. او در اکتبر ۲۰۱۳ به دلیل نزدیکی به یک تظاهرات غیرقانونی دستگیر شد و به عنوان یک «تروریست» وابسته به اخوان المسلمین شناخته شد.
زندانی در دنیای وحشت
زندانی بودن در مصر به معنای تحمل یک زندگی مملو از ترس و نگرانی است. الجندی در خاطراتش مینویسد: "آیا آنها ما را شکنجه خواهند کرد؟" این سوالی بود که او در اولین شب زندان به ذهنش خطور کرد. صداهای زنجیرها و درهای زندان، یادآور دائمی خطر و خشونت بودند. او به خوبی احساس میکرد که در دنیایی از وحشت و ترس زندگی میکند، جایی که هر لحظه ممکن است نوبت او نیز برسد.
بیشتر بخوانید: همهپرسی دربارهٔ بیطرفی سوئیس و چالشهای امنیتی جدید
رهایی یا زندانی جدید؟
با وجود اینکه آزادی او پس از شش سال زندان خوشایند به نظر میرسید، اما الجندی احساس میکند که همچنان در زندان است. او این وضعیت را "برزخ" مینامد، فضایی که بین زندگی دنیوی و بعد از مرگ وجود دارد. او در دنیای آزاد نمیتواند از ترس و نگرانیهای ناشی از دوران زندان فرار کند. به عنوان مثال، روزی که او یک مینیون سفید را نزدیک ساختمانش دید، بلافاصله وحشت زده شد و با پدرش تماس گرفت و گفت: "آنها به سراغ من آمدهاند." در حالی که واقعیت این بود که آن مینیون متعلق به یک شرکت باغبانی بود.
الگندی به این نکته اشاره میکند که زندگی تحت نظارت دولت به هیچ وجه از او فاصله نمیگیرد و او با ترس و نگرانی دائمی دست و پنجه نرم میکند. این وضعیت نه تنها بر او بلکه بر تمامی افرادی که در کشور زندگی میکنند، تاثیر میگذارد. او میگوید: "رهایی از زندان در مصر به معنای آزادی نیست، بلکه نوعی گازلایتینگ است که انسان را در وضعیت نامشخصی قرار میدهد."
زندانیان سابق مانند الجندی و دیگرانی که به خاطر اتهامات سیاسی دستگیر شدهاند، با چالشهای روانی و اجتماعی بسیاری مواجه هستند. تجربه آنها در زندانها و ترس از بازگشت به آنجا، زندگی روزمرهشان را تحت تأثیر قرار میدهد.
تجربه الجندی یادآور وضعیت کسانی است که در کشورهای دیگر نیز با نظارتهای سخت مواجه بودهاند، مانند ریزوان صبیر که به عنوان یک مظنون تروریستی در بریتانیا مورد بازجویی قرار گرفت. این نوع نظارت و ترس از بازگشت به زندان، به یک واقعیت تلخ در زندگی روزمره این افراد تبدیل شده است.
در نهایت، الجندی به این نکته اشاره میکند که زندگی در مصر تحت حاکمیت نظامی، به هیچ وجه فراموشنشدنی نیست. او بر دیواری زندان نوشته است: "حکم العسکر عار وخیانة" (حکم نظامی عار و خیانت است)، و این جمله به خوبی بیانگر وضعیت کنونی مصر و چالشهای پیش روی افرادی است که تحت نظارت نظامی زندگی میکنند.
بیشتر بخوانید: گفتوگوهای فلسطینی در قاهره ممکن است انتخابات را به تعویق بیندازند · اردوغان: جای مجرمان جنگی پشت تریبون سازمان ملل نیست
