الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه 
لیز لارنر، هنرمند مشهور کالیفرنیایی، در آثارش به طرز شگرفی از تنفس انسانها بهره میبرد. او با یادآوری از پروژهٔ «هر هنرمند یک نفس داد»، که در سال ۱۹۸۸ آغاز شد، به بررسی ویدیوهای ناسا از سیارکها و الهامگیری از دنیای فضا میپردازد. این پروژه شامل آثاری است که با باکتریهای تنفسی هنرمندان از سراسر جهان روی پتری دیسکها رشد کردهاند.
تجربهای از رشد و تغییر
این آثار، که بهنوعی نمادی از دوران معاصر هستند، در نمایشگاهی در سال ۲۰۲۲ به نمایش درآمدند. لارنر به این موضوع اشاره میکند که باکتریها در این آثار، به اشکال مختلفی دگرگون شدهاند؛ برخی به "وافرهای زیبا و خشک" تبدیل شدهاند و برخی دیگر به رنگ سیاه و سبز تیرهای درآمدهاند که حس ترس و مرموزی را منتقل میکند.
او بهعنوان یک هنرمند خلاق و نوآور، در کارهایش از موهای انسان، مژههای مصنوعی، چرم و گازهای جراحی استفاده میکند. در نمایشگاه «یک خط سخت برای خم شدن» در مرکز هنرهای کمدن لندن، لارنر به بررسی پلاستیکهای یکبار مصرف پرداخته و آنها را به آثار هنری جذاب و دلهرهآور تبدیل کرده است.
چالشهای محیط زیستی و هنری
لارنر در این باره میگوید: "زمانی که چین دیگر پلاستیکهای آمریکایی را نمیپذیرفت، من شروع به جمعآوری این مواد در استودیوی خود کردم. این حجم بهقدری زیاد شد که مجبور شدم آنها را از سقف آویزان کنم." این تجربه نشاندهندهٔ چالشهای زیستمحیطی و هنری است که هنرمندان امروزی با آن روبرو هستند.
از آنجایی که دنیا در حال تغییر است، آثار لارنر نهتنها به جنبههای زیباییشناسانه هنر، بلکه به مسائل زیستمحیطی و اجتماعی نیز پرداخته و یادآور این است که هنر میتواند صدایی برای تغییر و آگاهی باشد.
