در ماههای اخیر و با افزایش اعتراضات حزب جنتا (CJP) در دهلی، خانوادههای مسلمان به فرزندان خود توصیه کردهاند که از شرکت در این تجمعات خودداری کنند. این توصیهها نه بهدلیل تضاد با آرمانهای این جنبش، بلکه بهخاطر ترس از آزار و اذیت، اتهامات نادرست و تهدیدات است.
فرهنگ سیاسی و عواقب آن
برای بسیاری از دانشجویان، حضور در اعتراضات در میدان جانتر مانتر نشاندهندهٔ اهمیت مسائل ملی بهشمار میرود، اما جوانان مسلمان در هند باید همیشه عواقب اقدامهای خود را بسنجند. برخی از فعالان مسلمان سالهاست که بدون محاکمه در زندان بهسر میبرند و برخی دیگر نیز با تخریب خانههای خود مواجه شدهاند.
این واقعیت که در نظر دولت، «مسلمان» بر «دانشجو» مقدم است، به معنای آن است که ماندن در خانه ممکن است از بیرون بهعنوان بیتفاوتی سیاسی بهنظر برسد، در حالیکه در درون جامعه این یک نوع احتیاط برای حفظ امنیت است.
تجربه تاریخی و موانع مشارکت
هشدارها به جوانان مسلمان ناشی از سالها تجربهٔ آنها از عواقب سیاسی است. اعتراضات علیه قانون اصلاح تابعیت، که مسلمانان را از دریافت تابعیت در هند محروم میسازد، در حافظه تاریخی این جامعه نقش مهمی دارد. این اعتراضات در فوریه ۲۰۲۰ به خشونتهای سازمانیافتهای منجر شد که در آن ۵۳ نفر، عمدتاً مسلمان، جان خود را از دست دادند.
در این فضایی که مسلمانان بهطور مداوم هدفگیری، تحت نظارت و خشونت قرار میگیرند، احتیاط بهطور طبیعی نتیجهٔ تجربه است. با این حال، برخی از مسلمانان همچنان در اعتراضات CJP شرکت کردند؛ از جمله محمد جونید که ادعا میکند پس از شرکت در این اعتراضات از سوی پلیس مورد آزار قرار گرفته است.
جنبش CJP بهوضوح تأکید کرده است که سیاستهایش متعلق به جوانان هندی است. بنیانگذار این جنبش، آبیجیت دیپکه، بارها بیان کرده که سیاست هند مدت زیادی بر مسائل هندو-مسلمان متمرکز بوده و باید مسائلی مانند آموزش و اشتغال در اولویت قرار گیرد. اما برای مسلمانان، سیاستهای قومی قابلاجتناب نیستند و همیشه در همه حوزهها تاثیرگذارند.
زبان تحریکآمیز دولت و حملات به مسلمانان، فضای اعتراضی را برای جوانان مسلمان پرتنش کرده است. در این شرایط، تصمیم به شرکت در اعتراضات برای آنها به چالشی جدی تبدیل شده است.
الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه



