کردهای ترکیه در محله تاریخی سور واقع در دیاربکر، بهدنبال پایان جنگ هستند، اما با تردید به وعدههای دولت نگاه میکنند. این منطقه، که در جریان درگیریهای سال ۲۰۱۵ میان نیروهای امنیتی ترکیه و پ.ک.ک به یکی از کانونهای اصلی خشونت تبدیل شده است، هنوز آثار گلولهها را بر دیوارهای یک نانوایی تعطیلشده به نمایش میگذارد.
تجربههای تلخ گذشته
تورن راپسور، ۵۶ ساله، که پیش از آغاز درگیریها نانواییاش را اداره میکرد، به یاد میآورد که چگونه «گلولهها مانند رگبار باران میباریدند» و در نهایت او خانهاش را از دست داد. او که اکنون در آپارتمانی نیم ساعت دورتر از محل زندگی سابقش سکونت دارد، میگوید که دیگر از بازگشت به سور لذت نمیبرد، زیرا صدای رنج مردم هنوز در ذهنش باقی مانده است.
بیشتر بخوانید: خالد مشعل: اسرائیل ۷۰ درصد غزه را تحت کنترل دارد
این خاطرات تلخ بهعنوان دلیل اصلی احتیاط کردهای ترکیه در برابر روند جدید صلح تلقی میشود. در حالی که بسیاری از آنان خواستار پایان خشونت هستند، شکست تلاشهای قبلی برای پایان دادن به درگیریها در سال ۲۰۱۵، باعث شده است که نسبت به وعدههای سیاسی با احتیاط برخورد کنند.
تحولات سیاسی و حقوقی جدید
با وجود این تردیدها، تحولات کنونی از نظر ابعاد سیاسی و حقوقی با روند قبلی تفاوتهایی دارد. پارلمان ترکیه در ماه اوت قانونی را تصویب کرد که زمینهساز خلع سلاح پ.ک.ک و بازگشت برخی اعضای این گروه به زندگی عادی است. این قانون شامل برخی محکومان نمیشود و افرادی که به قتل عمد محکوم شدهاند، از این روند مستثنی هستند.
عبدالله اوجالان، بنیانگذار و رهبر زندانی پ.ک.ک، و شماری از رهبران ارشد این گروه همچنان در زندان باقی خواهند ماند. این قانون همچنین یک مهلت ششماهه برای استفاده از سازوکارهای پیشبینیشده تعیین کرده است، که آغاز آن وابسته به اعلام خلع سلاح پ.ک.ک توسط شورای امنیت ملی ترکیه است.
تحلیلگران معتقدند که تحولات منطقهای، بهویژه در سوریه و ایران، میتواند بر قدرت چانهزنی کردها تأثیر بگذارد. همچنین، جنگهای اخیر در خاورمیانه فشارها بر دولتهای منطقهای را افزایش داده و آنان را به بازنگری در مسائل امنیتی واداشته است.
در این راستا، دولت ترکیه در پی اجرای روندی است که اردوغان آن را «ترکیه عاری از تروریسم» مینامد، که در صورت موفقیت میتواند پیامدهای امنیتی و سیاسی گستردهای به همراه داشته باشد. با این حال، مسئله کردها همچنان چالشی سیاسی برای اردوغان به شمار میآید، زیرا نزدیکی به کردها میتواند پایگاه ملیگرای دولت را تحت تأثیر قرار دهد.
بیشتر بخوانید: خالد مشعل: اسرائیل در حال تسلط کامل بر مسجد الاقصی است · اردوغان: جنایتکاران جنگی در سازمان ملل جایی ندارند
الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه



