الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه 
تمیم برغوثی، شاعر و نویسنده فلسطینی، در سال ۱۹۷۷ در قاهره متولد شد و از همان کودکی با تجربیات تبعید و دوری از وطن مواجه بود. پدرش مرید برغوثی، شاعر و نویسنده فلسطینی و مادرش رضوی عاشور، رمان‌نویس و پژوهشگر مصری، او را در دنیایی ادبی پرورش دادند که در آن شعر و سیاست به هم پیوند خورده‌اند.
تجربه تبعید و تحصیلات دانشگاهی
تولد تمیم برغوثی هم‌زمان با اخراج پدرش از مصر بود که او را به دنیای تبعید و دوری از وطن آشنا کرد. او تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی در دانشگاه قاهره و دانشگاه آمریکایی قاهره ادامه داد و در سال ۲۰۰۴ دکترای خود را از دانشگاه بوستون دریافت کرد. برغوثی در کنار فعالیت‌های دانشگاهی، چندین مجموعه شعر و دو کتاب در حوزه تاریخ و اندیشه سیاسی جهان عرب منتشر کرده است.
بیشتر بخوانید: زوهرا ن ممدانی و نخست‌وزیر ایرلند در نیویورک بازی بینگو کردند
پیوند شعر و سیاست
تمیم برغوثی نخستین مجموعه شعر خود، «میجانا»، را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد و به‌تدریج به یکی از صداهای شناخته‌شده شعر معاصر عرب تبدیل شد. شعر او نه تنها روایتگر تجربه‌های شخصی بلکه بازتاب‌دهنده تاریخ و هویت جمعی است. شعر بلند «در قدس» او در سال ۲۰۰۷ به پدیده‌ای فرهنگی در جهان عرب تبدیل شد و به نوعی «شعر خیابانی» گشت که میان مردم دست‌به‌دست می‌شد.
شعرهای برغوثی در تجمع‌ها و مراسم‌های مرتبط با فلسطین در کشورهای مختلف خوانده می‌شود و نشان‌دهنده این است که چگونه یک متن ادبی می‌تواند به بخشی از حافظه جمعی تبدیل شود. او همچنین درباره جنگ عراق و تحولات سیاسی مصر آثار مهمی دارد که نشان‌دهنده ارتباط عمیق شعر و سیاست در کارهایش است.
در سال‌های اخیر، تمیم برغوثی نه تنها در ادبیات بلکه در صحنه‌های سیاسی نیز فعال بوده است. شعر «نزدیک است» او پس از انقلاب مصر در شرایطی که اینترنت قطع بود، به‌صورت گسترده‌ای در میدان تحریر منتشر شد. این ویژگی‌ها او را به شاعری متمایز در دنیای عرب تبدیل کرده است.
برگزاری آیین پاسداشت تمیم برغوثی فرصتی برای بازخوانی رابطه شعر با حافظه تاریخی و تجربه سیاسی جهان عرب است. او شاعری است که شعر را نه برای فرار از سیاست، بلکه برای ثبت آنچه سیاست بر زندگی انسان‌ها می‌گذارد، به کار می‌گیرد.
بیشتر بخوانید: آدام برودی بازیگر آمریکایی نسل‌کشی در غزه را محکوم کرد · انتخابات ریاست جمهوری برزیل: رقابت بین لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا و فلاویو بولسونارو
