ابو قسای قدوره در غزه: بازیگری در میان ویرانی و ترس

ابو قسای قدوره، بازیگر ۴۲ ساله غزه، پیش از آغاز تمرین‌های تئاتر، باید چیزی برای آتش درست کند. در ساعت شش صبح، او به یک دکه در شیخ رادوان می‌رود، جایی که خانواده‌اش بی‌خانمان شده‌اند، تا چوب آتش تهیه کند.

قدوره، برای گرم کردن خانواده‌اش و پختن غذا، چوب می‌خرد که هر کیلوگرم آن هفت شکل (حدود دو دلار) قیمت دارد. وقتی که قادر به خرید نیست، به جستجوی کارتن، پلاستیک یا تکه‌های چوب از خانه‌های ویران شده می‌پردازد.

بیشتر بخوانید: فیلم‌های آمریکایی در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۶ تسلط دارند

سفر دشوار به تمرین

سفر او به محل تمرین دو ساعت طول می‌کشد. قدوره از خیابان اصلی که پر از آوار است و او را در معرض خطر تیراندازی اسرائیلی‌ها قرار می‌دهد، دوری می‌کند و به خیابان‌های فرعی می‌رود. وقتی به محل تمرین می‌رسد، که یک چادر موقت در پارکینگ مرکز فرهنگی رشاد الشوا در غزه است، زانوهایش درد می‌کند و نفسش به سختی بالا می‌آید.

او می‌گوید: "من به تمرین می‌رسم. خسته‌ام اما بلافاصله شروع به کار می‌کنم زیرا حتی زمان برای یک استراحت کوتاه هم نداریم." قدوره در صحنه نقش پزشکی را بازی می‌کند که در بیمارستانی در غزه گرفتار شده است. عروسکی که در آغوش دارد، پسر شخصیتش است. او باید پای کودک را خود amputate کند. این صحنه بر اساس تجربه واقعی یک پدر در غزه است.

تجربه‌ای دردناک و واقعی

قدوره پیش از این هرگز بازی نکرده بود و در قبل از جنگ به عنوان مدیر تولید و تکنسین صدا برای شرکت‌های رسانه‌ای محلی کار می‌کرد. بمباران‌های اسرائیلی در شمال غزه خانه‌اش را در التوام ویران کرد و حال او و خانواده‌اش در یک اتاق بر روی سقف یک خانه اجاره‌ای زندگی می‌کنند.

وقتی که او در حین تمرین کودک را در آغوش می‌گیرد، چهره‌ای که می‌بیند همیشه چهره شخصیتش نیست. او می‌گوید: "هر بار که آن کودک را روی صحنه در آغوش می‌گرفتم، ترس به قلبم نفوذ می‌کرد که فردا ممکن است یکی از پسران خودم باشد. نمی‌توانستم اشک‌هایم را کنترل کنم زیرا ترس بسیار واقعی بود."

این کار به عنوان یک روش برای پردازش تجارب دردناک و ارائه یک خروجی مشابه به تماشاگران در حال جنگ است. علی ابویاسین، کارگردان این نمایش، به بازیگران می‌گوید که تجاربشان را به تئاتر تبدیل کنند. او با آرامش و دقت، حتی در میان هرج و مرج تولید، به کارش ادامه می‌دهد.

ابو یاسین، با ۳۷ سال تجربه در بازیگری و کارگردانی، به دنبال پاسخ این سوال است: "کجا می‌توان تئاتر تولید کرد وقتی که دیگر تئاتری وجود ندارد؟" او به تلاش‌های خود ادامه می‌دهد تا هنر را در این شرایط سخت زنده نگه دارد.

بیشتر بخوانید: حجت الاسلام والمسلمین حسین طائب: ضرورت رویکرد آفندی در روایت مقاومت · هنرمند یمنی-بریتانیایی، اینتیبنت، صدای خود را در موسیقی پیدا می‌کند