در جشنواره فیلم تورنتو، فیلم جدیدی به نام «جودی هیومن» به کارگردانی سیان هدر، توجهها را جلب کرده است. این فیلم روایتگر داستان زندگی جودی هیومن، یکی از برجستهترین فعالان حقوق معلولین، از دهه ۱۹۷۰ تا زمان مرگش در سال ۲۰۲۳ است. هیومن با تلاشهای بیوقفهاش، تغییرات قابل توجهی در زیرساختهای شهری آمریکا به وجود آورد که امروز به راحتی قابل دسترسی هستند.
مبارزات برای دسترسی
در روزهای اولیه، تغییراتی مانند نصب رمپها و ایجاد سطحهای دسترسی به معابر، به عنوان اقداماتی رادیکال و هزینهبر تلقی میشد. اما امروز، این امکانات به یکی از ملزومات زندگی روزمره تبدیل شدهاند. هیومن در فیلم «کمپ کرپ» که به زندگی او پرداخته، به خاطر شوخطبعی و انرژیاش شناخته شده است. این ویژگیها در فیلم «جودی هیومن» نیز به وضوح دیده میشود، هرچند با چالشهایی در روایت داستان روبرو است.
نقصهای دراماتیک
در حالی که این فیلم به واقعیتهای تلخ و شیرین زندگی هیومن میپردازد، گاهی به نظر میرسد که از لحن و ساختار دراماتیک مناسب فاصله گرفته است. بخشی از فیلم به مبارزات او در برابر بیتوجهی دولت به حقوق معلولان میپردازد، اما گاهی اوقات حس میشود که روایتها به صورت کات و چسبیده به هم ارائه شدهاند و این موضوع از اثرگذاری آن کاسته است.
فیلم «جودی هیومن» به رغم نیت خوبش، در برخی از لحظات نتوانسته است به عمق و جذابیت داستان زندگی این قهرمان واقعی دست یابد. با این حال، داستان او همچنان الهامبخش و مهم است و این فیلم فرصتی برای یادآوری تلاشهای بیوقفهاش در راستای حقوق معلولین در جامعه مدرن است.
الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه



