در سالهای اخیر، انتقادات فزایندهای نسبت به یارانههای کلانی که بانک انگلستان به بانکهای تجاری پرداخت میکند، مطرح شده است. این یارانهها به طور سالانه به حدود ۲۴ میلیارد پوند میرسد و بسیاری از کارشناسان بر این باورند که این هزینه نه تنها ضروری نیست، بلکه به دلیل سودآوری این بانکها باید به شدت کاهش یابد.
یارانههای بیدلیل یا کنترل نرخ بهره؟
بانک انگلستان به ازای سپردههای ذخیرهای که بانکهای تجاری نزد خود نگه میدارند، با نرخ ۳.۷۵ درصد سود پرداخت میکند. این نرخ برای حدود ۶۴۰ میلیارد پوند سپرده، به معنای انتقال ۲۴ میلیارد پوند از منابع عمومی به سمت بانکهای سودآور است. این اقدام بهمنظور کنترل نرخهای وامدهی بانکها صورت میگیرد، اما سوال اینجاست که آیا این روش واقعاً کارآمد است؟
تغییر رویکرد، صرفهجوییهای کلان
بسیاری از متخصصان بر این نکته تاکید دارند که میتوان با پرداخت سود تنها به بخشی از این سپردهها، بهطور قابل توجهی در هزینهها صرفهجویی کرد. به عنوان مثال، اگر بانک انگلستان بخواهد سود را تنها به ۲۰ درصد از سپردهها پرداخت کند، میتواند بیش از ۱۹ میلیارد پوند در سال صرفهجویی کند. این رویکرد نه تنها به کاهش بار مالی بر دوش دولت کمک میکند، بلکه میتواند به بهبود کارایی سیاستهای پولی نیز منجر شود.
با توجه به وضعیت کنونی اقتصاد و نیاز به مدیریت بهتر منابع عمومی، باید بهطور جدی به این سوال پاسخ داد که آیا این یارانههای کلان به بانکهای تجاری واقعاً توجیهپذیر هستند؟ آیا زمان آن نرسیده که بانک انگلستان در سیاستهای خود تجدیدنظر کند؟
الجزارا فارسی
روایت خاورمیانه



